Mniejsza masa konstrukcji i większa pojemność zbiornika na wodór
Wprowadzenie nadprzewodzącego silnika umożliwiło istotne ograniczenie gabarytów i masy całego modułu pompy ciekłego wodoru. Umieszczenie kluczowych podzespołów bezpośrednio w zbiorniku paliwa pozwala lepiej wykorzystać dostępną przestrzeń oraz ograniczyć straty wodoru spowodowane jego odparowywaniem. Dzięki temu pojemność zbiornika zwiększono z 150 do 300 litrów. W dłuższej perspektywie takie rozwiązania mogą przełożyć się na większy zasięg pojazdów korzystających z ciekłego wodoru, a także na uproszczenie konstrukcji całego układu zasilania.
Projekt wodorowego silnika spalinowego nadzoruje Naoaki Ito, Project General Manager w GR Vehicle Development Div, który podkreśla: „Pojazdy napędzane ciekłym wodorem są ściśle powiązane z technologią nadprzewodnictwa, która ma kluczowe znaczenie dla przyszłości. Optymalizacja konstrukcji, w tym m.in. zwiększenie pojemności zbiornika, integracja silnika wewnątrz zbiornika oraz ograniczenie strat wodoru, pozwala na redukcję masy i poprawę efektywności. Celem jest dalszy rozwój technologii w bliskiej współpracy z japońskimi firmami i rozszerzanie sieci partnerów”.
Niezawodność kluczowym wyzwaniem Toyoty
Mimo że udane wykorzystanie nadprzewodnictwa w motoryzacji stanowi ważny krok w rozwoju napędów wodorowych, projekt wciąż pozostaje na etapie badań. Inżynierowie skupiają się przede wszystkim na trwałości elementów pracujących w ekstremalnie niskich temperaturach oraz na stabilności działania całego układu w różnych warunkach eksploatacyjnych. Nowa technologia jest częścią długoterminowej strategii Toyoty, zakładającej równoległe rozwijanie wielu niskoemisyjnych rozwiązań, w tym napędów opartych na wodorze.